Ds. W. (Wil) Kaljouw
Noetselerweg 55
7441 CB Nijverdal
tel. 0548-612595
e-mail: ds.kaljouw@pgnijverdal.nl

Dag lezer,

mooi dat je de moeite neemt om even verder te klikken!

Even voorstellen: mijn achternaam, Kaljouw, verraadt mijn afkomst uit Zeeland. Het is een Hugenoten-naam. Mijn verre voorouders komen uit Frankrijk. Mijn ouders hebben mij de voornaam Wil gegeven. Het verhaal daarachter is het jonge overlijden van mijn vader’ s moeder: Wilhelmina. Zij overleed in op 9 september 1945. Dat was na de bevrijding, maar nog in het overstroomde Walcheren, waar Middelburg als Zeeuwse hoofdstad overbevolkt was. Daar bereikte mijn vader als oudste zoon op 11 september 1945 de leeftijd van 17 jaar. Hij had nog vier broers en een zus. Het verlies van hun moeder heeft hen getekend.

Zijn gezin hoorde bij de Gereformeerde Gemeente van Middelburg. Het woordje “bevinding” speelde daar een grote rol. Geloof brengt ervaring mee. Het besef van de beperktheid van mensen en het leven gaat samen met de eerbied voor God.

Francien Kaljouw-Segers is mijn echtgenoot. Zij komt uit Lisse en neemt de kleur van de bloembollen mee. Zij is creatief en dat blijkt ook uit haar beroep: beeldend-therapeut. Ze heeft een eigen praktijk waarin ze mensen helpt op creatieve manieren gebeurtenissen in het leven te verwerken.

Samen hebben we drie kinderen en drie kleinkinderen.  Geweldig om kinderen te ontvangen en opa en oma te worden!

Toen ik enkele jaren werkte in het maatschappelijk werk/sociaal werk, ben ik theologie gaan studeren. Ik wilde meer weten van het geloof, de vragen van onze tijd en wie God werkelijk is. Soms denk ik daar iets van te weten, maar dan vraag ik mij weer af of dat wel past bij de ervaring van kleinheid en nederigheid. God is zo groot en anders.

In 2000 ben ik begonnen als predikant in het Betuwse dorpje Ingen. Een oude dorpsgemeenschap was daar nog heel levend. Ik leerde hoe belangrijk duurzame relaties zijn. Daar leerde ik wat het betekent dat God bestaat in relaties. De Schotse zendeling Lesslie Newbigin had mij daar al eerder op gewezen. God bestaat in relaties, het behoort tot zijn wezen.

Onze moderne tijd heeft slechts één belangrijke vraag om je te leren kennen: “wat doe je?” Alle vragen rondom eigenwaarde cirkelen om onze prestaties: sport, werk en of je belangrijke vrienden weet te maken. De kerkvader Augustinus brengt ons terug op de vraag: “vàn wie ben je?”. Het antwoord is nog veel verrassender dan we hadden kunnen verwachten. God zocht ons eer wij naar Hem op zoek gingen. God beminde ons eer wij ons van Hem bewust waren.  Eens vinden we de totale eenheid met Hem, nu tasten we er naar. Als dit tasten al zoveel vreugde geeft, hoe zal dan straks de eenheid zijn, aldus Augustinus?

“Wanneer ik u eenmaal aan zal hangen uit heel mijn wezen, zal er voor mij nergens meer leed zijn, nergens meer last; dan zal mijn leven levend zijn, volkomen vervuld van u.”

Opmerkelijk genoeg is de kerk, de gemeente, bij Augustinus de plaats waar we meer leren over blijdschap, verdriet, dankbaarheid, vreugde, geduld en uithoudingsvermogen.

Ik ben blij in dienst te staan sinds 2005 van de protestantse gemeente Nijverdal, als een gemeente die een oefenplaats is van gemeenschap en spiritualiteit. Augustinus leert je zien dat God niet ‘de Afwezige’ is, maar binnen in je woont met zijn Geest. Wie goed doet aan zijn zuster of broeder, doet goed aan God. Wie een ander opbouwt deelt uit van de goede gaven die hij zelf van God ontving. De kerk is de band van de liefde. De liefde is God. Een christelijke gemeente zijn is leven met God en zijn goedheid delen. Gods goedheid draagt het gehele leven, materieel en immaterieel, sociaal en persoonlijk, politiek en kerkelijk.

Meer lezen over mijn levenservaringen, theologie en visie op onze tijd en de kerk? Ga dan naar mijn website:home.solcon.nl/wkaljouw of Facebook Wil Kaljouw